vrijdag 28 februari 2014

Sir Thomas Beecham: Bax - The Garden of Fand (HMV, 1947)

Sir Arnold Bax 1926
Sir Arnold Bax (Londen, 08.11.1883 - 03.10.1953): Engels componist en dichter. Opgeleid op Hampstead Conservatoire (Cecil Sharp), van 1900 - 1905 Royal Academy of Music (Frederick Corder, compositie; Tobias Matthay, piano; Egerton, klarinet). 
Zijn muziek was een mix tussen romantische en impressionistische elementen, sterk beïnvloed door Ierse, en in mindere mate door Noorse en Russische invloeden.
Zijn gedichten en verhalen schreef hij onder het pseudoniem Dermot O'Byrne. 
Bax had een nogal turbulent liefdesleven: in 1910 had hij een affaire met de Oekraïnse Natalia Skarginska, die pijnlijk afliep. In 1911 trouwde hij met een jeugdvriendin, Elsita Sobrino. Vanaf 1914, eigenlijk tot zijn dood, had hij een relatie met de Engelse pianiste Harriet Cohen (02.12.1895 - 13.11.1967). Ook begon hij vanaf 1926 een lange affaire met Mary Gleaves die tot zijn dood duurde.
Lees een uitgebreide biografie van deze boeiende man op Wikipedia.

Bax werd vlak voor zijn dood gevraagd wat hij zijn 5 beste werken vond. Op 1 zette hij The garden of Fand, een werk gecomponeerd in 1913 en georkestreerd in 1916.

Sir Thomas Beecham (29.04.1879 - 08.03.1961): Engels dirigent en impresario. Had les in compositie maar was in wezen autodidact, werd daarom soms door collega's als "amateur" beschouwd. Debuut als dirigent in 1899. Stichtte in 1906 het New Symphony Orchestra (het latere Royal Albert Hall Orchestra) en in 1909  het Beecham Symphony Orchestra, een jong orkest met o.a. Albert Sammons, Lionel Tertis en Eric Coates. Dankzij het kapitaal van zijn vader kon hij operavoorstellingen organiseren met sterren als Feodor Chaliapin en assistent-dirigenten als Bruno Walter en Percy Pitt. In 1915 vormde hij het Beecham Opera Company. In 1916 werd hij geridderd (Sir) en volgde hij zijn vader op als baronet. 
Enkele highlights:
1915-1920: Hallé Orchestra
1915-1919: London Symphony Orchestra
1932-1939: London Philharmonic Orchestra (opgericht samen met Malcolm Sargent)
1941-1944: Seattle Symphony Orchestra
1946-1961: Royal Philharmonic Orchestra (door hemzelf opgericht)
Lees een zeer uitgebreide biografie op Wikipedia.


Sir Thomas Beecham, 1946

Sir Arnold Bax: The Garden of Fand    16:51
Royal Philharmonic Orchestra o.l.v. Sir Thomas Beecham
78t 30 cm: HMV DB 6654-5  
2EA.12635-1; 12636-2; 12640-2; 12641-2
Opname 14-12-1947

Download mp3

dinsdag 25 februari 2014

Henri Rabaud: La procession nocturne (Columbia, 1928)


Henri Rabaud (Parijs, 10.11.1873 - Neuilly-sur-Seine, 11.09.1949): Frans componist en dirigent. Zoon van een cellist en een zangeres. Henri studeerde aan het conservatorium van Parijs bij Antoine Taudou (harmonieleer), André Gedalge (fuga, contrapunt) en Jules Massenet (compositie). 
1894: won Prix de Rome met zijn cantate Daphne.
Vanaf 1908: dirigent bij de Opéra-Comique, Parijs.
1914-1918: dirigent bij de Opéra, Parijs.
1918-1919: dirigent Boston Symphony Orchestra voor 1 seizoen (opvolger van Karl Muck).
1922-1941: directeur van het Conservatorium van Parijs (opvolger van Gabriel Fauré). Tijdens het Vichy-regime maakte hij nog voordat dat geëist werd, spontaan een gedetailleerd dossier van alle conservatoriumstudenten m.b.t. hun raciale afkomst. Dat is hem na de oorlog kwalijk genomen.
Rabaud componeerde 4 opera's w.o. zijn beroemdste opera Mârouf, savetier du Caire (première 1914; naar één van de verhalen uit Sprookjes uit 1001 nacht). Verder schreef hij o.a. 2 symfonieën,het oratorium Job (1897),  een strijkkwartet in g (1898). Ook schrijft hij muziek bij 2 films van Raymond Bernard: Le miracle des loups (1924) en Le joueur d'échecs (1927). 


Bewerking voor piano à 4 mains

La procession nocturne op.6 is een symfonisch gedicht, gecomponeerd in 1910, naar een scène uit Faust van Nicolas Lenau. Rabaud was aartsconservatief en had als stelregel "Modernisme is de vijand". 
Luisterend naar deze opname kunnen we inderdaad stellen dat enige moderne invloeden niet te horen zijn. Het is op zich beeldende muziek, met ook af en toe Wagneriaanse invloeden vind ik. 


Henri Rabaud: La procession nocturne, op.6 (1910)    15:07
Orchestre symphonique o.l.v. Henri Rabaud
78t 30 cm: Columbia D 15078-9   
WLX 198-3; 199-3; 200-3; 364-1
Opname 08-05-1928

Opname mp3

zondag 9 februari 2014

Siegfried Wagner: Siegfried Idyll (HMV, 1927)


Siegfried Wagner (06.06.1869 - 04-08-1930): Duits componist en dirigent, zoon van Richard Wagner en kleinzoon van Franz Liszt (Richard Wagner was met de dochter van Liszt, Cosima, getrouwd). Wilde eerst architect worden, besloot toch voor de muziek te kiezen. Werd assistent-dirigent in Bayreuth in 1894, en  de 
1908-1930: artistiek directeur van de Bayreuther Festspiele , waarna hij werd opgevolgd 1930-1945: zijn vrouw Winifred was artistiek directeur van de Bayreuther Festspiele (en groot bewonderaar van Adolf Hitler).
Siegfried Wagner was bisexueel, wat de nodige schandalen opleverde. In 1915 trouwde hij met de Engelse Winifred Klindworth. Ze kregen 4 kinderen: Wieland (1917-1966), Friedlinde (1918-1991), Wolfgang (1919-2010) en Verena (1920).
Hij schreef tussen 1898 en 1929 16 opera's, maar geen ervan heeft repertoire gehouden.
We horen hem hier als dirigent van de Siegfried Idyll, een compositie die zijn vader als verjaardagscadeau voor zijn vrouw Cosima heeft geschreven in 1870.
Lees meer over Siegfried Wagner op Wikipedia.
De kwaliteit van de platen is matig, zoals vaak bij de Engelse HMV's van 2e helft jaren '20 en later.




Richard Wagner: Siegfried-Idyll    16:06
London Symphony Orchestra o.l.v. Siegfried Wagner
78t 30 cm: HMV D 1297-8  (5-0585; 81; 83; 82) 
CR 1298-2; 1299-1; 1300-3; 1301-2
Opname Londen, 01-04-1927

Download mp3

zaterdag 1 februari 2014

Irene Scharrer, piano 3 (HMV, 1925, 1928)


Irene Scharrer (02.02.1888 - 11.01.1971), Engels pianiste, leerlinge van Tobias Matthay. Ze maakte haar debuut op haar 16de (dus 1904), speelde onder dirigenten als Landon Ronald, Henry Wood, Arthur Nikisch, Hans Richter en maakte tournees door Nederland, België, Frankrijk, Duitsland, Scandinavië en de V.S., maar na haar huwelijk in 1915 (met S. Gurney Lubbock) stelde ze haar gezin op de eerste plaats. Gedurende haar carrière trad ze regelmatig samen op met de beroemde Engelse pianiste Myra Hess (1890-1965), ook op haar laatste concert in juni 1958.
Ze maakte platen voor HMV vanaf 1909, en koos in 1929 voor Columbia. 
Halverwege de jaren '30 maakte ze haar laatste plaatopnamen. Één van haar laatste opnamen werd een groot succes: het Scherzo van Litolff van diens Concerto Symphonique No. 4 Op. 102., met Sir Henry Wood als dirigent. Deze opname is hier op mijn blog te downloaden, evenals een eerdere post waarin akoestische opnamen (o.a. dezelfde 3 Purcell-stukken) van haar te horen zijn.


Irene Scharrer, piano:

Frédéric Chopin:
1  Fantaisie impromptu in cis op. posth. 66   4:18
2  Impromptu no.1 in As op.29   3:47
78t 30 cm: HMV D 1087  (05884/5)   Cc7141-4 / Cc 7584-2
Opname ca. 1925

Wolfgang Amadeus Mozart: Pianosonate in G KV 283:
3  1  allegro    3:44
4  2  andante    3:12
5  3  presto    3:54
78t 30 cm: HMV D 1372-3  (2-05514~16)   Cc9565-1; Cc9566-2; Cc9567-2
Opname 07-11-1928

Henry Purcell:    
6  toccata prelude (suite for harpsichord);
    sarabande (suite no.2 for harpsichord);
    minuet (suites nos. 1 & 8 for harpsichord)    4:22
78t 30 cm: HMV D 1373  (2-05566)   Cc11232-3


Download mp3