donderdag 20 november 2014

Pierre Chagnon: Bizet Arlésienne (1927)


Over de dirigent Pierre Chagnon is niet veel bekend. We komen hem regelmatig tegen op Franse Columbia en Pathé als begeleider van populaire zangers en zangeressen (o.a. Tino Rossi, Adrien Lamy, Albert Caurat en Assia de Busny op Columbia; Gilbert Moryn en Roberte Marna op Pathé). 
Ik heb hier eerder een opname met Scènes Pittoresques van Massenet uit 1928 gepost.
Nu een mooi uitgegeven album met 5 25cm 78t.platen. Een duik in de CHARM database leert ons dat de opname in oktober 1927 gemaakt is. Verder is ervoor gekozen de muziek niet als orkestsuite te spelen, maar zoals het in het toneelstuk van Alphonse Daudet bedoeld was, inclusief de 2 koren.
Eenzelfde matrijs wordt 2x ingezet: no.3 en no.9 zijn exact hetzelfde, zelfs hetzelfde take-nummer (WL634-1)! Overigens zijn alle takes in 1 x opgenomen!

In de tekst in het album staat het volgende:

In 1872 M. Cavalho took over the Vaudeville Theatre in Paris with an idea of reviving mélodrame (i.e. a play with music, but not what we now term a musical play). He therefore engaged Alphonse Daudet to write a play and Georges Bizet to supply the incidental music. The result was "L'Arlésienne", a name which is now famous, not, rather paradoxally, through the genius of the author, but through that of the composer. The work was carefully prepared and well produced but it only ran for a fortnight. Bizet was extremely disappointed, for he thought the failure of the play meant that some of his best music would be wasted. By good fortune, however, M. Pasdeloup, the conductor of the famous Cirque d'Hiver concerts heard the music and was greatly impressed by it, and performed the Prelude, Menuet, Adagietto, and Carillon with very great succes in the form of an orchestral suite, and so laid the foundation of its popularity. The parallel between "L 'Arlésienne" and "Rosamunde" will no doubt be noticed. In both cases the names of the plays are remembered entirely on account of the musicassociated with them, while the plays themselves are dead. The main difference is that while "Rosamunde" was, by general consent, a bad play, L'Arlésienne" was a good one, ruined by unfortunate circumstances. 
   The novelty of the present set of records lies in the fact that the music is given, not as usual in England, as an orchestral suite, but as given in the theatre with the two choruses sung in their original form.



Georges Bizet: L'Arlésienne (1872)
1  acte 1: Prélude - ouverture    5:59
2  scene 1 acte 2: Entr'acte - Pastorale - L'Étang de Vaccares    2:24
3  scene 1 acte 2: Choeurs suivant la Pastorale     1:58
4  scene 2 acte 2: Entr'acte - La cuisine de Castelet    2:58
5  tussen acte 2 en acte 3: Intermezzo: Minuetto    2:48
6  scene 1 acte 3: Entr'acte - Le carillon    3:00
7  scene 1 acte 3: Adagietto    2:42
8  scene 1 acte 3: Farandole    2:50
9  scene 2 acte 3: Marche des Rois    1:59
Orchestre Symphonique de Paris o.l.v. Pierre Chagnon
78t 25 cm: Columbia 4988-4992
(W)L 622-1; 623-1; 624-1; 634-1; 625-1; 626-1; 631-1; 633-1; 632-1; 634-1
Opname 14+15 10 1927
Totale tijd:   26:38

Download mp3

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen