woensdag 24 november 2010

André Mangeot, Lyell Barbour: Debussy vi.son. (NGS)


De National Gramophonic Society werd in 1923 opgericht door Compton MacKenzie als gevolg van een oproep in de Gramophone:  “Briefly, my ambition is to incorporate a number of enthusiasts for good music on the gramophone in a society which will aim at achieving for gramophone music what such societies as the Medici have done for the reproduction of paintings and for the printed book. If I receive 500 postcards I will take the next step, which will be to start the society and give it a name”. De Society nam in 8 jaar tijd 56 akoestische en 109 elektrische platen op van (met name) minder gangbare kamermuziek, waar door de conservatieve keuze van de gevestigde platenmaatschappijen weinig of geen aandacht aan gegeven werd. Bijna alle opnamen zijn ook fonografische premières. De NGS platen werden aanvankelijk door Columbia, Parlophone en  Vocalion geperst, maar vanaf nummer 109 alleen door Columbia. De kwaliteit van de platen is erg matig: veel ruis e.d. U moet ook geen Pristine-kwaliteit verwachten: overigens een plek waar u tegen betaling uitstekende transfers kunt verkrijgen van veel historische opnamen. Een deel van de NGS-platen zijn via Pristine te verkrijgen. Toen de grote platenmaatschappijen zelf met inschrijvingen werkten, zoals de Hugo Wolf, Haydn Quartet en Beethoven Piano Sonata Societies, was het snel gedaan met de NGS.


André Mangeot (1883-1970), Engels violist en impresario van Franse komaf. Hij studeerde op het Conservatorium van Parijs bij Marsick, maar ging na W.O.1 naar Engeland en naturaliseerde daar. Stichtte in 1919 de Westminster Music Society om buitengewone buitenlandse musici te introduceren en om eigentijdse muziek te promoten. Veel optredens van de W.M.S. werden verzorgd door het International String Quartet, dat afwisselend geleid werd door Mangeot en Boris Pecker. Samen met Peter Warlock bracht Mangeot veel 17e eeuwse strijkmuziek uit van onbekende Engelse componisten. In 1948 richtte hij het André Mangeot Quartet op, met Antonia Booth, Maxwell Ward en Joan Dickson. Hij gaf les in viool en kamermuziek, en coachte de Music Societies van de universiteiten van Oxford en Cambridge.

Claude Debussy: Sonate no.3 in g voor viool en piano (1917)
1  allegro vivo   3:48
2  intermède   4:01
3  finale   3:35
André Mangeot, viool; Lyell Barbour, piano
78t 30 cm: National Gramophonic Society 127-8 (AX 4600;2-3)

Claude Debussy: Livre I: Prélude 4: “Les sons et les parfums tournent dans l'air du soir”  3:28
Lyell Barbour, piano
78t 30 cm: National Gramophonic Society 128 (AX 4601)

6 opmerkingen:

  1. Hello, the N.G.S. is the subject of my PhD! Unfortunately, I spend too much time on downloads, so I am in my fifth year and I still haven't finished... Mangeot was a fascinating man. Thank you! G

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Whow, I'd be interested to read that! Success with finishing your PhD!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Thanks, I'll let you (and my mother) know when I do! By the way, do you know who these N.G.S. records originally belonged to? Is there an owner's mark or name anywhere? G

    BeantwoordenVerwijderen
  4. There's not an owner's mark or copyright sign on the label. It will probably be linked in one way ore another to The Gramophone, because of the central role of Mr. Compton Mackenzie in both The Gramophone and NGS?

    BeantwoordenVerwijderen
  5. The link is not available, can you please upload it again ?

    BeantwoordenVerwijderen